Hij genoot van de onvoorspelbaarheid van het leven op zee, de manier waarop elke dag een nieuw avontuur was, een nieuwe uitdaging. De zee was een grillige meesteres, en Harry hield van de spanning van het nooit helemaal weten wat hij kon verwachten. Maar toen hij op deze specifieke dag zeil zette, wist hij nog niet dat de onvoorspelbaarheid van de oceaan naar een heel nieuw niveau zou worden getild. Een gigantisch wezen stond op het punt zijn pad te kruisen en zijn vaardigheden, zijn moed en zijn vastberadenheid op de proef te stellen op een manier die hij zich nooit had kunnen voorstellen.

Harry werkte al jaren als zeeman en had een schat aan ervaring. Hij had een groot verantwoordelijkheidsgevoel en een sterke werkethiek en werd door zijn bemanningsleden gerespecteerd om zijn kennis en leiderschapskwaliteiten. Naarmate hij meer en meer tijd op het schip doorbracht, vormde Harry een hechte band met zijn bemanningsleden. Ze deelden verhalen, grappen en momenten van kameraadschap en hadden een gezamenlijk doel om de grootste vis van het jaar te vangen.